Columns
Tips, advies en ervaringen van experts over leven, wonen en werken in Frankrijk.
 
Eerdere columns    
Christine
Door: Sophie van der Stap
Ik ga nog een keer na of het wel echt de vijfde verdieping is en druk op de bel naast de rechterdeur........
Ingeburgerd
Door: Erik Pouli
’s Morgens bij het ontbijt mag ik graag een krant lezen, maar omdat de post hier pas rond het middaguur wordt bezorgd – kranten worden op het platteland via de post verstuurd – ........
Holland(s)e melkkoeien
Door: Mr. Isabelle Flipse
In mijn column in het zomernummer voorspelde ik ze al: donkere wolken boven uw Franse eigen­dommen, veroorzaakt door de dras­tische begrotingsmaatregelen van François Hollande c.s.......
Verhitte strijd
Door: Sophie van der Stap
In Parijs moet je voor veel dingen vechten. Voor een parkeerplaats, voor dat laatste boerenkippetje bij de slager, voor je beurt op de markt en voor een plekje op een zonnig terras......
Pas comme tout le monde
Door: Erik Pouli
‘Hij was toch om één uur, die vergadering?’ Van iets beneden mij hoor ik mevrouw Pouli enigszins geïrriteerd bevestigend antwoorden......
Integreren
Door: Sophie van der Stap
Er zijn vele redenen om het buitenland boven het binnenland te verkiezen......
Alle columns...
VERHITTE STRIJD
Door: Sophie van der Stap

afbeelding In Parijs moet je voor veel dingen vechten. Voor een parkeerplaats, voor dat laatste boerenkippetje bij de slager, voor je beurt op de markt en voor een plekje op een zonnig terras.


Hè, hè, je zit. Maar dan begint het echte gevecht pas: de bestelling. Parijse obers hebben namelijk wel wat beters te doen dan jou op je wenken te bedienen als ze aan het werk zijn. En maak absoluut niet de fout om even op te staan voor een krant of een snel toiletbezoek, want opgestaan is plaats vergaan. Of erger nog: de vergissing om zelf je bestelling te gaan halen. Daar houden Parijse obers niet van. Als je haast hebt, zoek je het maar uit. Je ziet toch dat ik aan het werk ben? Ja, de zomer in Parijs kan best een vermoeiende aangelegenheid zijn.
Ik ben er dan ook helemaal niet rouwig om als de zomer kiekeboe speelt achter een grijze hemel die alleen maar wind en regen uitstort. Toen tijdens een paar verdwaalde warme dagen begin dit voorjaar heel Parijs vervroegd zomer aan het vieren was, voerde dit de strijd op het terras alleen maar op. Ik ben er dagen bekaf van geweest. Ik heb daarom mijn deur wijd opengezet voor de eindeloze herfstachtige zomerdagen, waarvan we er dit jaar al zoveel hebben gehad.
In november mag je tenminste zonder enig schuldgevoel midden op de dag en languit op de bank naar het problema­tische leven van Don Draper en Betty in Mad Men kijken, door je bibliotheek snuffelen – ik koop nog altijd meer boeken dan dat ik lees – en aan je laatste internetverslaving werken: silk drawer organizers uit Amerika, filmpjes van haaien met vreselijke tanden op YouTube, dramatische premièrejurken van de rich & famous en de nieuwste culinaire ontdekkingen op www.michelin.fr. Ik lees deze zin nog eens terug en vraag me af: wat is er eigenlijk mis met november?
Ik kan maar één ding bedenken en dat is: het leven op straat. Picknicken in het park of langs de Seine, lange wandelingen zonder dat je er moe van wordt, vrienden tegenkomen op straat, wijn op terrasjes. Hoewel dat laatste in de winter dus ook gewoon kan. Sterker nog, in de winter is het misschien nog wel beter toeven op het terras – er zijn nog altijd mensen die niet weten of vergeten dat bijna alle terrassen verwarmd zijn of mensen die er gewoonweg niet aan denken om in de winter op een terras te gaan zitten. Je kunt er, op dat terras dus, gewoon even opstaan voor een snel toiletbezoek, rustig je stukje krant uitzoeken en terwijl je dat doet komt het niet eens in je op om je bestelling zelf te gaan halen, want de ober staat al naast je.
Oké, er is dan geen sprake van picknicken in het park, noch van vrienden die je op straat tegenkomt. Maar ach, daar ben je dan toch te moe voor, die lange wandeling is je behoorlijk in de koude kleren gaan zitten. Wat let je om thuis lekker op de bank te gaan hangen? Pfoeh, zomer. Geef mij maar november, maar dan wel met verwarmde terrassen. Of, zoals ze hier zeggen: les avantages, mais pas les inconvéniences. 

Lees hier de eerdere columns van Sophie van der Stap.